inne Lifestyle rozwój

„Za młody jesteś na Heroda…”

5 marca 2020

… miała powiedzieć starsza pani do swojego wnuczka w jednej ze scen kultowego filmu “Miś” w reżyserii Stanisława Barei. 

  • “A co, Herod nigdy nie był młody?”
  • “Nie!”

To o dyrektorach. Dyrektor też nigdy nie był młody. Dyrektor ma być w odpowiednim, poważnym wieku.

Tyle mówi się o tym, że ludzie są dyskryminowani ze względu na wiek (ageizm) – z tym, że w domyśle mamy ludzi starszych, którzy osiągają wiek emerytalny. A problem może też być w drugą stronę, gdy dyrektor jest młodym, jeśli nie najmłodszym członkiem kadry. 

 

W badaniach przeprowadzanych na Dolnym Śląsku wyszło, że średni wiek dyrektora instytucji kultury to 48 lat*. Możesz być świetnie wykształcony, przygotowany merytorycznie, ba! – nawet mieć niezłe doświadczenie zawodowe. Jeśli jesteś młody, do tego młodo wyglądasz, nieźle trzeba się nagimnastykować  i udowadniać swoje kompetencje, gdy na każdym kroku ludzie biorą sobie za punkt honoru, by wytknąć błędy i brak umiejętności zarządczych – boś młody i niedoświadczony. Co ty tam wiesz o pracy w kulturze, nieopierzone to takie jeszcze, a chce wydawać polecenia. I to komu, nam, którzy zjedli zęby na organizacji wydarzeń. Nabił sobie jeden z drugim głowę jakimiś bzdurami, wydaje mu się, że świat zbawi, a u nas to nie przejdzie, przecież my już to wiemy, lepiej mu powiedzieć od razu, po co coś robić, skoro i tak nie wyjdzie. I w tym tonie, demotywujące teksty, podważające kompetencje trafiają pośrednio lub bezpośrednio do młodych osób na stanowiskach dyrektorskich.

 

Decyzje młodych osób są podważane, często wyśmiewane, nie szanuje się ich czasu i przestrzeni. To niesamowicie utrudnia pracę. Tyle mówi się obecnie o tolerancji, a dyskryminacja ze względu na wiek jest cały czas poważnym problemem. Ale zacząć warto od tego, że najpierw trzeba dać szansę młodej osobie na pracę dyrektora instytucji kultury. Już na etapie procesu rekrutacyjnego młodzi kandydaci są odrzucani, bo zakłada się a priori, że sobie nie poradzą. O ile mężczyźni przy takich startach są traktowani nieco łagodniej, o tyle młodym kobietom jest niezmiernie trudno, bo do młodego wieku dochodzą stereotypy związane z płcią. W swojej karierze zawodowej także miałam epizod, gdy zostałam odrzucona w konkursie na dyrektora instytucji kultury, bo “wyglądałam bardzo młodo z grzywką i przez ten młody wygląd komisja założyła, że sobie nie poradzę na stanowisku kierowniczym”.

 

Takie stereotypowe podejście powoduje jeszcze jeden problem, wśród samych młodych dyrektorów – stają się usztywnieni, bezkompromisowi, czują się w obowiązku udowadniania na każdym kroku ciężko zdobytej pozycji. A to psuje i ich, i relacje, które powinni wytworzyć w instytucji.

 

*P. Kamiński, Menedżer czy artysta? Profil zawodowy i wynagrodzenia dyrektorów samorządowych instytucji kultury na Dolnym Śląsku, [w:] A. Kulczyk-Dynowska i P. Laskowski [red.], Prace Naukowe WSZiP, T. 41 (2)2017, Wałbrzych 2017, s. 75-83.

Może ci się spodobać również...

7 komentarzy

  • Odpowiedz Zuzanna 5 marca 2020 at 11:16

    To bardzo ciekawe! Stereotypy są krzywdzące, a na eksponowanych stanowiskach w budżetówce pewnie dużo bardziej niż gdzie indziej… <3

  • Odpowiedz Przemek W. 5 marca 2020 at 12:40

    Zostałem Dyrektorem w wieku 28 lat. Mailem wówczas 6 letni staż pracy w instytucji kultury, mnóstwo doświadczenia w działalności organizacyjnej nabyte jeszcze podczas działalności w organizacjach studenckich. Ukończone studia magisterskie (kulturoznawcze) i dwie podyplomowi związane z zarządzaniem oraz kilkadziesiąt kursów i szkoleń związanych z działalnością kulturalną. Ale to wszystko było nieważne ponieważ nosiłem kolczyki (dalej je noszę). Na początku było ciężko. Wiele osób nas wspierało. Niektórzy się cieszyli, jak mieliśmy potknięcia. Miałem wsparcie części zespołu (tej młodszej) i burmistrza, który nam ufał i dawał wolną rękę w działaniu. Dużo razy też musiał przyjmować skargi, że dyrektor wygląda „nie godnie stanowiska” (trampki, t-shirt, marynarka, kolczyki, fryzura rozwiana). Nie chodziło tu o wygląd podczas uroczystości ale codzienną pracę (bo podczas uroczystości to kolczyki jednak też nie wskazane). Po kliku latach mieszkańcy przywykli i nikt już (prawie nikt) nie podnosi tematu wieku i wyglądu. Ale musieliśmy jako zespół na to zapracować.

    • Odpowiedz Anka 5 marca 2020 at 15:12

      Przemku, może przywykli, bo jesteś już dorosłym dyrektorem? 😉

      • Odpowiedz JR 13 kwietnia 2020 at 19:38

        Przemek czytam, że trampki i t-shirt budż ciągle kontrowersje! 🙂 Kiedyś zwrócono mi uwagę, że strój jest nieadekwatny do pełnionego stanowiska. Mam wtedy gotową odpowiedź: w garniturze źle się po drabinie chodzi! 🙂 Temat zakończony zanim się na dobre rozpocznie!

    Zostaw komentarz